\nTak\nto ju\u017c w naszym hobby bywa, \u017ce nie ka\u017cdy wypad jest us\u0142any\nr\u00f3\u017cami, kiedy to wracamy do domu z przys\u0142owiow\u0105 tarcz\u0105, wysoko\npodniesion\u0105 g\u0142ow\u0105 i kart\u0105 pami\u0119ci wype\u0142nion\u0105 mn\u00f3stwem zdj\u0119\u0107\nz okazami. Cz\u0119sto nasze hobby to skwar, hordy w\u015bciek\u0142ych komar\u00f3w,\nkleszcze, zm\u0119czenie, deszcz, wdzieraj\u0105cy si\u0119 pod goretexowe\nubranie lodowaty wiatr i zamarzaj\u0105cy pod nosem sopel. Nie ma lekko,\nale przecie\u017c to kochamy, prawda? Podejrzewam, \u017ce \u0142owienie\npolegaj\u0105ce na hurtowym \u0142owieniu okaz\u00f3w szybko by nam\nspowszednia\u0142o, a tak… Musimy si\u0119 natrudzi\u0107. Ale to dobrze.\nKombinowanie i szukanie nowych, cz\u0119sto nieszablonowych rozwi\u0105za\u0144\npowoduje, \u017ce wypad\u00f3w „na zero” jest coraz mniej, bo\nniczym pierwotny drapie\u017cca, uczymy si\u0119 by\u0107 skuteczni. Czasem\njednak wszystkie znaki na niebie i ziemi sprzysi\u0119gaj\u0105 si\u0119\nprzeciwko nam. \n<\/p>\n\n\n\n
Po ca\u0142kiem udanym Noworocznym otwarciu sezonu pstr\u0105gowego, r\u00f3wnie szybko wr\u00f3ci\u0142em w wir codzienno\u015bci, kt\u00f3ry porwa\u0142 mnie tak silnie i skutecznie, \u017ce przez kolejne dwa tygodnie mog\u0142em \u017cy\u0107 jedynie wspomnieniami, snuciem plan\u00f3w i obserwacj\u0105 wska\u017anik\u00f3w hydrologicznych. I oczywi\u015bcie kontaktowa\u0107 si\u0119 ze znajomymi, a ci farciarze, oczywi\u015bcie \u0142owili. Wreszcie pi\u0105tek! Nadchodzi weekend! Po raz trzysta dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105ty \u00f3smy otwieram pude\u0142ko i uk\u0142adam woblery. Nie pytajcie, po co. Ja te\u017c nie wiem. Sprz\u0119t gotowy, budzik nastawiony. Niestety, wieczorem nast\u0105pi\u0142o „t\u0105pni\u0119cie” niczym w kopalnianym wyrobisku. Zmiana plan\u00f3w. Znowu wygrywa szaro\u015b\u0107 dnia codziennego i absolutna konieczno\u015b\u0107 za\u0142atwienia jakiej\u015b mega wa\u017cnej sprawy. Mo\u017ce by\u0107 co\u015b wa\u017cniejszego, ni\u017c wyt\u0119skniony wypad nad wod\u0119? C\u00f3\u017c… Zagryzam z\u0119by, bo niedziel\u0119 te\u017c mam woln\u0105, cho\u0107 po sobotnim obl\u0119\u017ceniu, ryby pewnie b\u0119d\u0105 nie\u017ale sk\u0142ute. W sobotni wiecz\u00f3r kolega raportuje, \u017ce grubo po\u0142owili. Warunki idealne, a ryby, cho\u0107 nieco kapry\u015bne wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142y bardzo dobrze. B\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o! \u015api\u0119, ale jestem czujny, niczym \u017co\u0142nierz na warcie. Tak naprawd\u0119 czekam, a\u017c zadzwoni budzik. No, nareszcie! Nadchodzi niedzielny poranek. W\u0142a\u015bciwie jeszcze noc. Jasno robi si\u0119 kilka minut przed \u00f3sm\u0105, wi\u0119c nad wod\u0105 jestem sporo przed czasem. Na ryby te\u017c nie lubi\u0119 si\u0119 sp\u00f3\u017ania\u0107, zw\u0142aszcza tak spragniony wra\u017ce\u0144. Wskakuj\u0119 w kilka warstw ubra\u0144, wobler w\u0119druje na agrafk\u0119, a ja wr\u0119cz powstrzymuj\u0119 si\u0119, by drog\u0119 od auta do brzegu rzeki pokona\u0107 spokojnym marszem, a nie sprintem. Jest. P\u0142ynie cicho, dostojnie t\u0142ocz\u0105c lodowat\u0105 wod\u0119. Jest jeszcze ciemno, wi\u0119c zajmuj\u0119 wygodne miejsce na \u015bci\u0119tym przez bobra pniu i napawam si\u0119 chwil\u0105. Czuj\u0119, jak wraca we mnie \u017cycie. Kilka minut przed \u00f3sm\u0105 wykonuj\u0119 pierwsze rzuty. Zapoznawczo. Jedna, druga miejsc\u00f3wka. Zmieniam woblera na jask\u00f3\u0142k\u0119 na niewielkiej g\u0142\u00f3wce jigowej. Rzucam lekko pod pr\u0105d i pozwalam gumie dryfowa\u0107, co jaki\u015b czas nadaj\u0105c jej nieco agresywniejszy ruch. Jest delikatne, cho\u0107 wyra\u017ane tr\u0105cenie. Tn\u0119, ale na pusto. Poprawiam rzut i notuj\u0119 kolejne przytrzymanie. Tym razem to tylko dryfuj\u0105cy z nurtem li\u015b\u0107. Za chwil\u0119 kolejny. Rzut, trawa. Rzut, li\u015b\u0107. Co do… ?! Rzeka te\u017c szumi jako\u015b gro\u017aniej i g\u0142o\u015bniej. Patrz\u0119 po brzegu. No tak. Kawa\u0142ek powy\u017cej mnie jest tama. Chyba w\u0142a\u015bnie Pan \u015bluzowy postanowi\u0142 zepsu\u0107 m\u00f3j wspaniale zapowiadaj\u0105cy si\u0119 dzie\u0144. Dla formalno\u015bci odpalam aplikacj\u0119 w smartfonie i…wszystko jasne. Poziom wody podni\u00f3s\u0142 si\u0119 o 30 cm, a przep\u0142yw dwukrotnie. Woda zaczyna przypomina\u0107 tor do ekstremalnego sp\u0142ywu kajakowego. \u0141udz\u0119 si\u0119, \u017ce mo\u017ce kilometr ni\u017cej, gdzie jest d\u0142uga, spokojna prostka, b\u0119dzie mo\u017cna wykona\u0107 jaki\u015b sensowny rzut. Id\u0119, cho\u0107 bez wi\u0119kszej wiary. Na miejscu nawet nie rozk\u0142adam w\u0119dki. Bo i po co? C\u00f3\u017c. W\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142em swoje wyt\u0119sknione \u0142owy. Bywa i tak…Wracam do auta miel\u0105c w z\u0119bach „ja tu jeszcze wr\u00f3c\u0119”, jak i jeszcze klika innych, nieco mniej nadaj\u0105cych si\u0119 do przytoczenia s\u0142\u00f3w \ud83d\ude09 Ale serio. Ja tam jeszcze wr\u00f3c\u0119!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"