Stara\u0142em si\u0119 wykorzysta\u0107 kr\u00f3tk\u0105 zim\u0119 i lichy, ale jednak l\u00f3d. Gramol\u0119 si\u0119 na tafl\u0119 po prowizorcznej k\u0142adce, bo przy brzegu lodu praktycznie ju\u017c nie ma. Wierc\u0119 kilkana\u015bcie dziur i sukcesywnie je ob\u0142awiam. Melduj\u0105 si\u0119 pierwsze pasiaki, ale jak si\u0119 okazuje, mimo ich obfito\u015bci, to nie one b\u0119d\u0105 gwiazd\u0105 tego wyjazdu. Robi\u0119 kolejne dziury. Przywyk\u0142em, \u017ceby \u015bwider wkr\u0119ca\u0107 w l\u00f3d i absolutnie nie odk\u0142ada\u0107 go na l\u00f3d, zw\u0142aszcza, je\u015bli tafla jest pozbawiona \u015bniegu i ekstremalnie \u015bliska. Jedne spodnie ju\u017c poci\u0105\u0142em po dlikatnym kontakcie z ostrzem. A wywrotka na te no\u017ce mog\u0142aby sko\u0144czy\u0107 si\u0119 tragicznie. L\u00f3d jednak jest zbyt cienki, by utrzyma\u0107 wkr\u0119cony w l\u00f3d \u015bwider. Robi\u0119 jeszcze ze 2-3 obroty i ustawiam wiert\u0142o pod k\u0105tem. Id\u0119 \u0142owi\u0107. Kl\u0119cz\u0119 sobie wygodnie na lodzie i ba\u0142a\u0142ajk\u0105 co rusz holuj\u0119 jakiego\u015b pasiaka. Wiatr si\u0119 nasila, s\u0142ysz\u0119 niepokoj\u0105cy chrobot. Odwracam g\u0142ow\u0119 i widz\u0119 \u015bwider, kt\u00f3ry wkr\u0119caj\u0105c si\u0119 w l\u00f3d znika mi z oczu! Rzucam si\u0119 w jego kierunku, ale jest za p\u00f3\u017ano. „Ruski zaton\u0105\u0142”. Wsadzam nos w przer\u0119bel i w przez czyst\u0105 wod\u0119 widz\u0119 le\u017c\u0105cego na dnie Tonara. Masakra. Dzieli nas dobre 3 metry lodowatej wody. Od koleg\u00f3w po kiju po\u017cyczam link\u0119 zako\u0144czon\u0105 niewielkim haczykiem. Ich wiert\u0142em robi\u0119 dodatkowe otwory i udaje mi si\u0119 wyczu\u0107 hakiem \u015bwider. Dobra, ale co dalej? Przecie\u017c samo zaczepienie o powierzchni\u0119 g\u0142adkiego, op\u0142ywowego \u015bwidra b\u0119dzie nierealne, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o wyci\u0105gni\u0119ciu. Przez my\u015bl mi ju\u017c przesz\u0142o, \u017ce trzeba podkuli\u0107 ogon, wr\u00f3ci\u0107 do domu i zako\u0144czy\u0107 sezon, a jesieni\u0105 rozejrze\u0107 si\u0119 za jakim\u015b \u015bwidrem. Napotkani w\u0119dkarze mnie mobilizuj\u0105 i nie odpuszczam. Hak spada na dno tu\u017c ko\u0142o \u015bwidra. Wierc\u0119 drug\u0105 dziur\u0119 i przeci\u0105gam pod lodem sznurek, \u017ceby uzyska\u0107 korzystny k\u0105t. Czuj\u0119 niewielki op\u00f3r. Powoli, delikatnie. Haczyk natrafia na r\u0119koje\u015b\u0107 \u015bwidra, przesuwa si\u0119 po niej i….blokuje na plastikowym uchwycie! Metalowy topielec d\u017awiga si\u0119 z dna i powoli zmierza do powierzchni. Wk\u0142adam r\u0119k\u0119 w przer\u0119bel…MAM! Jesszcze tylko chwila kombinacji, bo otw\u00f3r zrobiony cudzym \u015bwidrem jest mniejszy, ni\u017c moje wiert\u0142o, ale taki problem, to piku\u015b. \u00a0Uff. Jestem mokry od potu i wody. Dobre 40 min gimnastyki op\u0142aci\u0142o si\u0119. By\u0142a adrenalinka, by\u0142y „momenty”, czego chcie\u0107 wi\u0119cej? \ud83d\ude09<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"