![\"6\"](\"http:\/\/zahaczeni.net\/kamilfishingblog\/wp-content\/uploads\/sites\/7\/2015\/11\/6.jpg\")
<\/a><\/p>\nPo chwili wraca otrze\u017awienie i prze\u0142\u0105czam si\u0119 w tryb „\u0142owcy”. Na agrafk\u0119 zapinam woblera i rozpoczynam ob\u0142awianie. Za moimi plecami pozostawi\u0142em bardzo ciekawy zakr\u0119t, jednak patrz\u0105c na czekaj\u0105ce na mnie ostrogi, jestem dobrej my\u015bli. Ju\u017c po kilku rzutach na ostatnich przelotkach zebra\u0142 si\u0119 l\u00f3d. Odpada rozpuszczanie go przy pomocy ust- jest w kolorze „br\u0105zu odrzanki”. Lepiej nie ryzykowa\u0107. Zostaje tradycyjne obskubywanie narastaj\u0105cych ci\u0105gle sopelk\u00f3w. Kl\u0119cz\u0105c na szczycie ostrogi, rzucam w kierunku brzegu, gdzie podniesiona woda przykry\u0142a trawy. Po kilku obrotach korbki czuj\u0119 narastaj\u0105cy, t\u0119py op\u00f3r. Zielsko. Podnosz\u0119 kij, \u017ceby uwolni\u0107 woblera. Nagle zaczep o\u017cywa. Niestety, na zaci\u0119cie ju\u017c za p\u00f3\u017ano. 2-3 „bujni\u0119cia” na kiju, wir na wodzie i luz. Denerwuj\u0119 si\u0119, ale z drugiej strony cieszy tak szybkie branie. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce nie ostatnie. Id\u0119 dalej. Staj\u0119 w po\u0142owie klatki i rzucam lekko z nurtem, w kierunku rozmywaj\u0105cego si\u0119 warkocza. Kilka obrot\u00f3w korbk\u0105 i zwalniam. Znowu przyspieszam i jest strza\u0142. Pierwsza, mo\u017ce nie najd\u0142u\u017csza, ale solidnie najedzona, jesienna rapa.<\/p>\n
Dos\u0142ownie na kolejnej g\u0142\u00f3wce analogiczna sytuacja. Na wyj\u015bciu z warkocza branie i natychmiastowy odjazd w nurt. Chyba b\u0119dzie nieco lepszy. Rzeczywi\u015bcie. Pod nogami wynurza si\u0119 bardzo \u0142adny bole\u0144. Niestety, wok\u00f3\u0142 ryby widz\u0119 delikatn\u0105, czerwon\u0105 po\u015bwiat\u0119. Sprawnie, cho\u0107 nie bez trudu obejmuj\u0119 ryb\u0119 za kark i si\u0119gam d\u0142ugimi szczypcami a\u017c do \u0142uku skrzelowego, gdzie utkwi\u0142 jeden grot tylnej kotwicy. Wychodzi bez trudu, a rapa wraca do swojego kr\u00f3lestwa praktycznie bez wyci\u0105gania z wody. Obiecali\u015bmy sobie, \u017ce wsp\u00f3ln\u0105 fotk\u0119 cykniemy sobie nast\u0119pnym razem, kiedy zaatakuje woblera mniej \u0142apczywie \ud83d\ude09 Id\u0119 dalej, ale nie na najbli\u017csz\u0105 ostrog\u0119. Mijam j\u0105. Kolejn\u0105 tak\u017ce.\u00a0Przede mn\u0105 jeszcze sporo ciekawych, boleniowych met, z kt\u00f3rymi wi\u0105\u017c\u0119 wi\u0119ksze nadzieje, ni\u017c z tymi omini\u0119tymi. Taktyka okaza\u0142a si\u0119 by\u0107 strza\u0142em w dziesi\u0105tk\u0119. Zakradam si\u0119 na zakrzaczon\u0105 \u0142ach\u0119 piachu i rzucam w poprzek rzeki. Trzeci, mo\u017ce czwarty rzut, przynosi efekt w postaci kolejnego bolenia. Na razie najmniejszy dzisiaj, ale pod koniec listopada ka\u017cdy przechytrzony aspius powoduje g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119 i szybsze bicie w\u0119dkarskiego serca.<\/p>\n Rapa p\u0142ynie dalej goni\u0107 uklejki, a ja zerkam na zegarek. Od pierwszego wyholowanego bolenia, do uwolnienia trzeciego, min\u0119\u0142o 40 min, mo\u017ce godzina. Ju\u017c mam wyci\u0105gn\u0105\u0107 telefon, dzwoni\u0107 do rodziny i pr\u00f3bowa\u0107 odkr\u0119ci\u0107 zaplanowane spotkanie, ale rezygnuj\u0119 z tego. S\u0142oce chowa si\u0119 za chmurami, z kt\u00f3rych zaczyna si\u0105pi\u0107 deszcz. Zaraz mo\u017ce si\u0119 sko\u0144czy\u0107 to cudowne „eldorado”. Rzeczywi\u015bcie. Wraz ze zmian\u0105 pogody, ryby przestaj\u0105 intensywnie \u017cerowa\u0107. Mam co prawda jedno odprowadzenie woblera, jednak ryba nie zdecydowa\u0142y si\u0119 na atak. Na szcz\u0119\u015bcie nie ma wiatru, kt\u00f3rego bolenie bardzo nie lubi\u0105. Deszcz s\u0142abnie, ale wci\u0105\u017c jest pochmurno. Mimo to, prowadzonego w p\u00f3\u0142 wody bezsterowca, uderza bole\u0144. Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tak. Ryba wisi za przys\u0142owiow\u0105 „sk\u00f3rk\u0119”. Lekki ruch szczypcami i rapa jest wolna, bez potrzeby wyci\u0105gania jej z wody i nara\u017cania na uszkodzenia, czy utrat\u0119 \u015bluzu. Zosta\u0142a mi godzina \u0142owienia. Kolejny raz mijam kilka g\u0142\u00f3wek, by szybciej doj\u015b\u0107 do pocz\u0105tku obiecuj\u0105cego zakr\u0119tu. Szczyty g\u0142\u00f3wek nie daj\u0105 \u017cadnego kontaktu z rybami. Ma\u0142o tego. Parkuj\u0119 woblerem w zwalonym do wody drzewie. Staram si\u0119 podej\u015b\u0107 do zaczepu w miar\u0119 cicho, by pierwszym rzutem nie spali\u0107 nowego miejsca. Skradam si\u0119, jednak zmiana pozycji nie pozwala odczepi\u0107 woblera. Wchodz\u0119 do wody. Nie za daleko, bo kalosze nie pozostawiaj\u0105 zbyt du\u017cego marginesu b\u0142\u0119du. Napinam mocno link\u0119 i wreszcie zaczep puszcza. Natychmiast kl\u0119kam na brzegu. Ogl\u0105dam kotwice. Nienaruszone i wci\u0105\u017c piekielnie ostre. Ale w\u0119ze\u0142, to trzeba zrobi\u0107 nowy. Takie detale cz\u0119sto robi\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119. Nie zmieniaj\u0105c miejsca oddaj\u0119 kilka rzut\u00f3w tak, by omin\u0105\u0107 to „\u017car\u0142oczne” drzewo. Na \u015brodku klatki mam przytrzymanie. Nie powtarzam b\u0142\u0119du pope\u0142nionego kilka godzin wcze\u015bniej i natychmiast mocno zacinam. Skutecznie. Kij pi\u0119knie pracuje, a ko\u0142owrotek oddaje nieco linki. Ju\u017c schylam si\u0119 po „ryb\u0119 dnia”, jak\u0105 okaza\u0142 si\u0119 ten bole\u0144, gdy…w kieszeniu czuj\u0119 wibracj\u0119, a otaczaj\u0105c\u0105 mnie cisz\u0119 przerywa d\u017awi\u0119k telefonu. Nie cierpi\u0119 tego, ale c\u00f3\u017c zrobi\u0107…<\/p>\n -S\u0142ucham?<\/p>\n -Kochanie, wracasz ju\u017c?<\/p>\n -Oddzwoni\u0119 za chwil\u0119. Bolenia w\u0142a\u015bnie podbieram.<\/p>\n -…<\/p>\n W tym roku to ju\u017c kt\u00f3ra\u015b taka rozmowa. Wiem, \u017ce czas goni nieub\u0142aganie. Rybie te\u017c szybko on up\u0142ywa, wi\u0119c skracam czas jej pobytu poza wod\u0105 do absolutnego minimum. Ma charakterystyczn\u0105, pomara\u0144czow\u0105 plamk\u0119 na lewej pokrywie skrzelowej- nast\u0119pny „naznaczony”, kt\u00f3rego rozpoznam przy kolejnym spotkaniu.<\/p>\n Bij\u0119 si\u0119 z my\u015blami. Najch\u0119tniej bym oddzwoni\u0142 i pr\u00f3bowa\u0142 wykr\u0119ci\u0107 si\u0119 z rodzinnego spotkania. Znowu si\u0119 ruszy\u0142y. Znowu gryz\u0105! To ju\u017c pi\u0105ty, a do zachodu s\u0142o\u0144ca jeszcze kilka godzin. Mo\u017ce jednak zosta\u0107 nad wod\u0105? Z drugiej strony to mo\u017ce by\u0107 bardzo z\u0142udne, bo r\u00f3wnie dobrze, mog\u0119 chodzi\u0107 do zmierzchu bez brania. Spogl\u0105dam na majestatycznie odp\u0142ywaj\u0105c\u0105 ryb\u0119.<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n